બુધવાર, 14 મે, 2008

તરસ્યાં ઊંટ પર બેસી.....

તરસ્યાં ઊંટ પર બેસી, મેં મૃગજળમાં હૈયું ઝબોળ્યું હતું,
ભીની આંખોમાં, જો, મેં કેટલું કોરું સપનું જોયું હતું !

એક એવી ઝંખના, આ હૈયાએ મનમાં ઉગાડી હતી,
કૂણી હતી; પછી ઉછરી જ્યારે,વેદનાએ દઝાડી હતી !

દૂર ખીલતું ગુલાબ જોઈ, મેં કંટક તરફ પગલું ઊપાડ્યું,
ઔષધ-મલમ છોડી, મેં જુના ગુમડાને ખંજવાળ્યું!

ખીલ્યાં ચમેલી-જુઈ, મેં તો કાંટામાં દામન ઉલઝાવ્યું,
ગઈ લેવા કમળ તળાવે, લો આ કળણ હાથમાં આવ્યું !

આંખોનાં નિભાડાનો દોષ કે આંસુની ઉષ્મા કમ હતી,
સપનાં કાચાં રહયાં, ત્યાં પાકટતા જરુર કમ હતી !

શું છોડી દઉં, શું પકડી રાખું, ડૂબું કે તરી જાઉં,
કોઈ કહેઃ 'ક્યાં પરમ શાંતિ છે?', હું ત્યાં સરી જાઉં.

દીપ્તિ પટેલ 'શમા', ૨૯ એપ્રિલ ૨૦૦૮

4 ટિપ્પણીઓ:

RADHEKRISHNA કહ્યું...

hmmm sachi vat parma shanti to kyay nathi ha sivay parmatma pase apde jaiye....

Jigar Joshi "PREM" કહ્યું...

hieeeeeeee Dipti mam !
Hope u all r fine thre !

I made a visit of ur blog, its really touchy.

Dhwani Joshi કહ્યું...

Really a nice Gazal..Rupak jara hatke vaprya chhe.. good going..

Shailya Shah કહ્યું...

kaik.. dukh ni lagni jarur vanchay che...